Nowotwór/rak jajnika Strona Główna Nowotwór/rak jajnika
Wszystko o chorobie nowotworowej - rak jajnika

Pomoc technicznaPomoc techniczna  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  AlbumAlbum  DownloadDownload

Poprzedni temat «» Następny temat
Cechy kliniczne i przebieg choroby u chorych na BRCA1
Autor Wiadomość
emgoro 
Robert


Dołączył: 30 Maj 2007
Posty: 7119
Skąd: Szczecin
Wysłany: |12 Cze 2012|, o 12:59   Cechy kliniczne i przebieg choroby u chorych na BRCA1

Cechy kliniczne i przebieg choroby u chorych na BRCA1-zależnego raka jajnika

Blecharz Paweł1, Szatkowski Wiktor1, Bodzek Maciej2, Łuczyńska Elżbieta3
1 Klinika Ginekologii Onkologicznej Centrum Onkologii, Instytut im. M.Skłodowskiej-Curie, Oddział Kraków, Polska
2 Oddział Ginekologiczno-Położniczy, Szpital Specjalistyczny im. Ludwika Rydygiera w Krakowie sp. z o.o., Polska
3 Zakład Diagnostyki Obrazowej, Centrum Onkologii, Instytut im.M.Skłodowskiej-Curie, Oddział Kraków, Polska

Streszczenie
Wprowadzenie: Rak jajnika (RJ) stanowi wyzwanie współczesnej ginekologii onkologicznej ze względu na złe rokowanie i wzrastającą liczbę zachorowań. Około 10% przypadków RJ ma podłoże dziedziczne związane z mutacją genu BRCA1. Według niektórych autorów cechy kliniczne pacjentek z mutacją i bez niej różnią się, podobnie jak przebieg choroby nowotworowej i rokowanie.
Cel pracy: Celem pracy jest analiza cech klinicznych i przebiegu RJ u chorych na BRCA1- zależnego RJ w materiale Centrum Onkologii, Oddział Kraków.
Materiał i metody: W latach 2004-2008 u 66 100%) chorych leczonych na RJ stwierdzono germinalną mutację genu BRCA1. Wszystkie pacjentki poddane były pierwotnemu leczeniu operacyjnemu z następową, uzupełniającą chemioterapią opartą na pochodnych platyny. Efekt leczenia oceniano na podstawie badania klinicznego i badań obrazowych po zakończeniu leczenia. Następnie 29 (43,9%) chorych zostało poddanych ponownemu zabiegowi operacyjnemu po zakończeniu chemioterapii uzupełniającej. W sytuacji stwierdzenia całkowitej remisji pozostawały pod kontrolą Ambulatorium Kliniki Ginekologii Onkologicznej. W sytuacji stwierdzenia choroby przetrwałej lub wznowy, pacjentki poddawane były dalszemu leczeniu chemioterapią.
Wyniki: W grupie 66 (100%) chorych stwierdzono 31 (47%) mutacji C61G (ekson 5), 21 (31,8%) mutacji 5382insC (ekson 20), 6 (9,1%) mutacji 185delAG (ekson 2), 8 (12,1%) innych mutacji (ekson 11), średni wiek chorych wynosił 48 lat. Jedynie 7(10,6%) chorych była w I i II stopniu zaawansowania wg FIGO, 58 (87,9%) chorych w stopniu III, 1 (1,5%) w stopniu IV. U 25 (37,9%) chorych zabieg pierwotny był doszczętny makroskopowo. U 31(46,9%)chorych uzyskano całkowitą remisję kliniczną choroby, u 30(45,5%) częściową remisję a u 5 (7,6%) progresję choroby w trakcie leczenia. Czterdzieści chorych (60,6%) otrzymało chemioterapię z powodu progresji lub przetrwałej choroby nowotworowej. Średni czas obserwacji wyniósł 65 miesięcy. Spośród 66 obserwowanych chorych z powodu RJ zmarło 41(62,1%) chorych.
Wnioski: Cechy kliniczne i przebieg raka jajnika u chorych z mutacją BRCA1 w analizowanej grupie chorych nie odbiegały od tych opisywanych w literaturze.

Wstęp
Rak jajnika (RJ) jest obecnie jednym z największych wyzwań ginekologii onkologicznej w krajach wysokorozwiniętych z powodu wzrastającej liczby zachorowań i złego rokowania. Jest nowotworem żeńskich narządów płciowych obarczonym największym odsetkiem zgonów [1]. Ryzyko życiowe zachorowania na RJ wynosi 1,5-1,7% [2, 3]. Ponieważ nie istnieją skuteczne badania przesiewowe większość przypadków RJ jest wykrywanych w III i IV wg FIGO stopniu zaawansowania co zmniejsza szanse chorych na przeżycie 5 lat do 20-30% [4].
Część przypadków RJ stanowią chore z terminalną mutacją w genach BRCA1 i BRCA2. W populacji polskiej około 1/300 osób jest nosicielem takiej mutacji; stanowi ona również przyczynę 10-15% przypadków RJ. [5, 6]. Takie przypadki określa się mianem rodzinnego raka jajnika lub BRCA1-zależnego raka jajnika (BRCA1-RJ) Znaczna część doniesień naukowych wskazuje na odmienną odpowiedź BRCA1-RJ na leczenie, w porównaniu ze sporadycznym RJ [7-11]. Różnica ta widoczna jest zwłaszcza w reakcji na chemioterapię stosowaną jako standardowe leczenie uzupełniające, jakim są pochodne platyny w połączeniu z paklitakselem. Podobne zjawisko, dotyczące chemioterapii indukcyjnej opisano w rodzinnym raku piersi związanym z mutacją BRCA1 [12, 13].
Obecnie w piśmiennictwie zaczyna przeważać pogląd, że BRCA1-zależne raki jajnika rokują lepiej, nierzadko obserwuje się nawet 10-letnie przeżycia w zaawansowanych stadiach [14]. Powyższe zagadnienia wskazują, że rodzinny RJ stanowi odrębną podjednostkę wśród nowotworów ginekologicznych [15].

Cel pracy
Celem poniższej pracy jest omówienie wybranych cech populacyjnych, klinicznych, patologicznych oraz przebiegu choroby nowotworowej u pacjentek z BRCA1-RJ na podstawie analizy własnego materiału.

Materiał i metody
W latach 2004-2009 w Klinice Ginekologii Onkologicznej Centrum Onkologii, Instytutu im. M. Skłodowskiej-Curie, Oddział Kraków leczono 545 chorych na raka jajnika. U chorych wykonywano badanie w kierunku nosicielstwa mutacji w genie BRCA1. Do poszukiwania mutacji zastosowano techniki: dHPLC (denaturing high-performance liquid chromatography), RFLP (restriction fragment length polymorphism) oraz sekwencjonowanie. Badano eksony 2, 5, 11’O’, 11’P’ i 20. Wszystkie chore, u których stwierdzono mutację BRCA1 przebyły jako leczenie pierwotne zabieg laparotomii, z intencją całkowitej cytoredukcji. Następnie, niezależnie od efektu zabiegu przebyły leczenie chemioterapią oparte na pochodnych platyny (cisplatyna lub karboplatyna), w połączeniu z taksanami (schemat PT), cyklofosfamidem i adriamycyną (schemat PAC) lub samym cyklofosfamidem (schemat PC).
Chore otrzymały 4-9 serii chemioterapii, efekt leczenia skojarzonego oceniano badaniami obrazowymi, poziomem markera CA125 i badaniem ginekologicznym. Efekt leczenia na podstawie badań obrazowych oceniano według kryteriów RECIST 1.1. Chore z efektem całkowej remisji (CR) były dalej obserwowane lub poddawane zabiegowi second-look, chore z efektem częściowej remisji (CR) były poddawane kolejnemu zabiegowi operacyjnemu lub leczone dalej chemioterapią. Chore z progresją choroby (PD) były leczone chemioterapią wg innego niż dotychczasowy schematu. U chorych, u których w trakcie powtórnego zabiegu stwierdzono obecność choroby resztkowej, kontynuowano chemioterapię. Leczenie chemiczne drugiego rzutu polegało na podaniu kolejnych 4-6 serii chemioterapii.
Po zakończeniu leczenia chore pozostawały pod kontrolą Ambulatorium Kliniki Ginekologii Onkologicznej co najmniej przez 5 lat lub do progresji lub zgonu. Leczenie nawrotu choroby polegało we wszystkich przypadkach na chemioterapii z zastosowaniem topotekanu, gemcytabiny, liposomalnej doksorubicyny lub vepesidu a także schematów PT, PAC i PC w zależności od czasu jaki upłynął do wystąpienia progresji.

Wyniki
Terminalną mutację genu BRCA1 stwierdzono u 66 chorych na raka jajnika leczonych w Klinice Ginekologii Onkologicznej Centrum Onkologii O/Kraków. W grupie 66(100%) chorych stwierdzono 31(47%) mutacji C61G (ekson 5), 21(31,8%) mutacji 5382insC (ekson 20), 6(9,1%) mutacji 185delAG (ekson 2) oraz 8(12,1%) innych mutacji (ekson 11). W tej grupie 21(31,8%) chorych na BRCA1-RJ poddanych było pierwotnemu zabiegowi w Klinice Ginekologii Onkologicznej Centrum Onkologii O/Kraków, a 45(68,2%) chorych w szpitalach rejonowych. U 25(37,9%) chorych przeprowadzono zabieg optymalnej cytoredukcji zaś u 41(62,1%) pozostawiono resztki nowotworu w jamie otrzewnej. Następnie wszystkie chore poddane zostały uzupełniającej chemioterapii w wyżej wymienionej Klinice. Średni wiek chorych wynosił 48 lat; dziewięć (13,6%) chorych leczonych było uprzednio z powodu raka piersi.
Jedynie 7 (10,6%) chorych było w I i II stopniu zaawansowania wg FIGO, 58 (87,9%) chorych w stopniu III, 1 (1,5%) w stopniu IV. Wszystkie chore przebyły leczenie chemioterapią oparte na pochodnych platyny (cisplatyna lub karboplatyna). Średnia ilość serii chemioterapii uzupełniającej wyniosła 6 (4-9).
Po zakończeniu leczenia skojarzonego u 31 (46,9%)chorych uzyskano całkowitą remisję (CR) kliniczną choroby, u 30 (45,5%) częściową remisję (PR) a u 5(7,6%) progresję choroby (PD). Średni poziom markera Ca125 w surowicy krwi przed leczeniem chemicznym wynosił 481U/ml, po zakończeniu leczenia – 98U/ml. Całkowitą remisję markerową po zakończeniu chemioterapii uzupełniającej (poziom markera <35U/ml) stwierdzono u 44 (66,6%) chorych.
Spośród 31 chorych, u których stwierdzono całkowitą remisję choroby, u 8 wykonano zabieg sprawdzający second-look; w 3 przypadkach stwierdzono obecność choroby resztkowej. U 22 (33,3%) chorych, z efektem częściowej remisji, wykonano zabieg powtórnej cytoredukcji. U wszystkich chorych, u których podczas wtórnej operacji stwierdzono chorobę resztkową zastosowano kontynuację dotychczasowej chemioterapii lub drugi rzut leczenia chemicznego.
Następnie wszystkie 66 chorych obserwowanych było w Ambulatorium Kliniki Ginekologii Onkologicznej Centrum Onkologii O/Kraków co najmniej 5 lat lub do progresji lub zgonu. Łącznie 40 (60,6%) chorych otrzymało więcej niż 1 rzut chemioterapii, zaś 18 (27,3%) chorych – więcej niż 2 rzuty chemioterapii. Średni czas obserwacji wyniósł 65 m-cy. W trakcie obserwacji z powodu raka jajnika zmarło 41 (62,1%) chorych. Żadna chora nie zmarła z powodu progresji raka piersi. Wyniki analizy materiału klinicznego przedstawiono w tabeli I - dostępna pod wskazanym linkiem na dole

Dyskusja
Chore na BRCA1-RJ wydają się stanowić grupę kliniczną o nieco odmiennych cechach choroby i różnym przebiegu. W większości przypadków stwierdzenie mutacji genu BRCA1 u chorych na raka jajnika następuje w trakcie lub dopiero po zakończeniu leczenia, dlatego spotykane w piśmiennictwie dotychczasowe obserwacje kliniczne tej grupy chorych są retrospektywne [7-10].
W analizowanej grupie chorych dominowały typowe dla populacji polskiej mutacje genu BRCA1 w eksonach 5 i 20. Typowa z kolei była również obecność u 13,6% chorych współistniejącego raka piersi, który we wszystkich przypadkach poprzedzał wystąpienie raka jajnika. Średnia wieku zachorowania na BRCA1-zależnego raka piersi jest około 10 lat niższa niż zachorowania na BRCA1-RJ, co tłumaczy obserwowaną sytuację [15, 18].
U niemal 90% chorych stwierdzono raka jajnika w III i IV stopniu zaawansowania wg FIGO, co prawdopodobnie spowodowało znaczny (60,6%) odsetek progresji w obserwowanej grupie chorych. Należy jednak zauważyć, że spośród tych 40 chorych, u 29 progresja wystąpiła po upływie roku od zakończenia leczenia, co potwierdza lepszą niż w przypadku sporadycznego raka jajnika odpowiedź na leczenie chemiczne i dłuższe okresy remisji w grupie chorych na BRCA1-RJ [19, 20].
Trudno ocenić wpływ mutacji BRCA1 na zakres pierwotnej cytoredukcji ze względu na niejednorodne i trudne do analizy zmienne wpływające na efekt operacji – różne szpitale, różni operatorzy o różnych umiejętnościach itd. Generalnie odsetek całkowitych cytoredukcji – 37,9% – nie odbiega od wyników spotykanych w literaturze, choć należy ten wynik uznać za przeciętny. Z drugiej strony, biorąc pod uwagę, że aż 90% chorych było w III i IV stopniu zaawansowania, wynik wydaje się zadowalający [21, 22].
Cechy mikroskopowe raka jajnika w analizowanej grupie nie odbiegają od innych serii opisywanych w literaturze [23, 24]. Potwierdza się także wysoki odsetek odpowiedzi na uzupełniające leczenie chemioterapią – całkowity odsetek odpowiedzi (CR+PR) wyniósł 92,4%, zaś odsetek odpowiedzi całkowitych (CR) – 46,9%. Jest to zgodne z wynikami innych autorów sugerującymi lepszą odpowiedź BRCA1-RJ na leczenie chemioterapią w porównaniu ze sporadycznym RJ.
Należy zauważyć, że 25 (37,9%) chorych z BRCA1-RJ w czasie analizy pozostawało bezobjawowych, co biorąc pod uwagę średni czas obserwacji wynoszący 65 miesięcy oraz wysoki odsetek zaawansowanych przypadków wydaje się wynikiem co najmniej dobrym. Dlatego, choć nie poddany analizie statystycznej, czas przeżycia chorych na BRCA1-RJ w analizowanej grupie chorych wydaje się być, podobnie jak w piśmiennictwie, dłuższy od przypadków sporadycznych [7-10].

Wnioski
Stwierdzone w analizowanej grupie na BRCA1-zależnego raka jajnika cechy kliniczne i przebieg choroby nie odbiegają od wyników innych obserwacji spotykanych w literaturze.
Analiza naszego materiału wydaje się potwierdzać większy odsetek zaawansowanych przypadków w tej grupie chorych, lepszą odpowiedź na leczenie chemiczne i dłuższe okresy remisji po zakończeniu uzupełniającej chemioterapii. Biorąc pod uwagę fakt bardziej zaawansowanej choroby i dobrej odpowiedzi na leczenie chemiczne wydaje się, że chore na BRCA1-RJ mogą odnosić większą niż sporadyczne przypadki RJ korzyść z indukcyjnej chemioterapii, co wymaga dalszych badań. Warta analizy wydaje się także ewentualna różnica w reakcji na różne schematy chemioterapii, obserwowana wcześniej w BRCA1-zależnym raku piersi.

źródło: http://ginekolpol.com/fulltxt.php?ICID=999325
_________________
Nigdy nie zamknąłem drzwi przed Tobą
Życie Twoje tak krótko trwało
Przy Tobie zawsze byłem sobą
A teraz Ciebie nie ma już tu.

Historia: http://nowotwor.eu/viewtopic.php?t=1516
 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Strona wygenerowana w 0.17 sekundy. Zapytań do SQL: 13